Ik ben…

Van God ontving ik alles en wat ik van God ontvang, ben ik. Daarom is er geen onderscheid tussen het koninkrijk van God te ontvangen en het koninkrijk van God te zijn. Tussen de liefde van God te ontvangen en de liefde van God te zijn

Het licht en de waarheid te ontvangen en het te zijn. Jezus bracht dit tot uitdrukking in het

IK BEN…, omdat Hij alles wat Hij deed en zei, Hij dat van de Vader had. Hij maakte het zich eigen door het te worden.
Dit is de indruk die ik heb van het stukje dat ik zonet uit de ‘Course in miracles ‘ las.

Mensen die wandelen met de Meester

Dat is de titel van een hoofdstukje dat ik oversloeg om dat overdag een keer te lezen, omdat het minder interessant leek te zijn. Ik las het zonet en ik heb me daarin vergist. Iemand zoals ik die regelmatig een wandeling in de bossen maak, zou de titel van het hoofdstuk juist moeten aanspreken. Oppervlakkig het hoofdstuk bezien zie je een aantal namen en zoals in veel boeken een bladzijde gewijd is als dankbetuiging aan alle mensen die meegewerkt hebben aan het boek, dacht ik dat dit ook de inhoud was van dat hoofdstuk. Maar dit hoofdstuk ging over de personen die met de Meester wandelde. Eén van hen verklaarde: ‘Er is niets behalve God in Gods volmaakte wereld. De mens is het beeld, de gelijkenis, die Gods ideeën met volmaakte regelmaat en volmaakt gemak doorgeeft aan zijn medemens.’

Een ander zag zijn kerk tot bloei komen toen hij regelmatig een wandeling met Jezus maakte.

Een zin uit het gebed van de Chela’s uit India: ‘Ik ga deze dag in, terwijl ik bij alle dingen geheel opga in God en Gods overvloed….’

Credo

Het laatste gedeelte uit het boek van de ‘Meesters van het Oosten’is een credo.

Zoals Jezus zegt: ‘Mijn woorden zijn geest en leven ‘

Het credo begint: ‘Het doel is God. Je kunt de dag beginnen met God, door je eerste gedachte aan God binnen je vorm op te nemen.’

En daarna volgt een rijke opsomming van feiten die hieruit voortkomen: ‘Mijn hart is tot de rand gevuld met vrede, liefde en vreugde van de overwinnende Christus… God is alle leven… alles is leven en ik sta alle leven toe tot uitdrukking te komen… onthoudt gedachten en woorden zijn dingen… laten we ons onder de mensen begeven met het volledige besef, dat we bestaan om het heerlijke licht van liefde te schenken aan iedere ziel. Dit is in werkelijkheid het groots mogelijke voorrecht…Deze verleent ons de genezende kracht en wijsheid waarmee Jezus begiftigd is. ‘

Dit zijn een aantal citaten uit het credo en deze willekeurige opsomming is eerder een aansporing het credo in zijn geheel eens na te lezen.

Licht en leven

“Ik dank God voor licht en leven, overvloedig, vol en vrij, voor volmaakte overvloed, rijkdom en macht en onbelemmerende vrijheid “

Dit dankgebed las ik in de ‘Meesters van het Oosten’  wat uitdrukking geeft aan een dankbaar leven met God. Jezus spreekt ook in zijn woorden over overvloed: ‘stromen van levend water zullen uit je binnenste vloeien’ en ‘grotere dingen als deze zul jij doen ‘.

Het is vanuit de waarheid waarin licht en leven omsloten ligt  en waarvan de liefde zo’n  onmisbaar ingrediënt is. De waarheid zal vrijmaken.

De gebondenheid waarin wij zo gewoon  in zijn  geraakt te leven, heeft ons vervreemd van de waarheid , blijft ons uit het paradijs verdrijven.

Terwijl de waarheid juist de weg naar het paradijs is, het toegangsbewijs aan de engelen die de hof bewaken met hun vlammende zwaarden.

Ik dank God voor licht en leven. Ik dank God dat licht en leven bewust ervaren kan worden in het leven.

Wijsheid

Wat is een goede definitie voor wijsheid ?

Gisteren was ik vrij en heb wat tijd gehad om te lezen. De verschillende boeken die op mijn pad  komen en mij inspireren voegen elke keer weer kennis toe. Ik geniet ervan over geestelijke principes te lezen en telkens te ontdekken dat de toepassing zo eenvoudig is.

Ik had de neiging “lijkt “te schrijven, maar ik geloof dat ze in de kern eenvoudig zijn.
Zonet las ik in de “ Meesters van het Oosten “ een uitleg over psalm 23: De heer is mijn herder… mij ontbreekt niets.  De psalm wordt zo dikwijls aangehaald bij moeilijkheden en mensen vinden troost in die woorden.

Woorden die elk de kracht hebben om te scheppen, te veranderen.

“Indien volmaaktheid is wat we ondernemen, maken we daar een succes van.” Deze kennis kan je tot je nemen.  Maar wat is wijsheid ?  Daar dat te beatwoorden, beantwoord je ook wat kennis is.  Gisteren las ik : “Wijsheid is toegepaste kennis “.

De wil

Als je nu eens een brief aan God zou schrijven wat zou je dan schrijven en hoe hef je deze brief aan ?  “Hallo God”of  “Beste God “of gewoon “God”… “Hemelse Vader” lijkt mij wel mooi.

De inhoud van zo’n brief is misschien niet zo eenvoudig, want je kunt jezelf niet centraal stellen, dat is misschien niet zo eerbiedig.

Het moet een brief zijn die uit het hart geschreven wordt, maar hoe doe je dat ?

Het meest opvallende van de schepping is dat God ons naar Zijn beeld en gelijkenis heeft geschapen, met een vrije wil.  Eva en Adam stonden voor een keuze, een vrije keuze.  

Ze hoefden niet te eten van de vrucht, maar ze wilde het. Mogelijk wilde God ook dat de geschiedenis zo zou verlopen, zodat wij uit vrije wil naar ons oorspronkelijke beeld en gelijkenis zouden zoeken. Op zoek naar God zouden gaan. Ja, ik denk dat de inhoud van mijn brief aan God over de vrije wil zal gaan.

Schilderen

Er is een pad van het leven , maar wens ik dit pad  ‘bewust of onbewust ‘te volgen.

Het gedeelte dat ik net weer een nalas in ‘Het ongewoon gesprek met God’ ging over goed en verkeerd. Hoe dit samengaat over wat jij bent.

‘ Je beslissingen schilderen een portret van wie je bent… Ben je tevreden over de afbeelding ?

Is dit de indruk die jij wenst te maken ?

Vertegenwoordigen deze portretten wie jij bent ? ‘

Het vereist als je dit soort vragen over jezelf stelt dat je erover moet nadenken, en dat is misschien juist de inspanning die we willen vermijden. Eenvoudiger is het om een algemeen beeld na te volgen. De kleuren vanaf het pallet van de gewoonte ,godsdienst of politiek te dippen en daarmee je persoonlijkheid in te kleuren.

Is het leven, het pad dat jij gaat, niet meer waard, dan een halfbewust volgen van dingen, woorden en daden… omdat het zo hoort ?

Een schilder die bewust schildert, geeft vorm en compositie aan zijn werk, en maakt iets unieks.

Veranderen

Hoe dikwijls zeg ik: eigenlijk zou ik meer zo of zo moeten doen, daar meer aan moeten denken, dat we bepaalde ontmoetingen en gesprekken vaker zouden moeten hebben.

Wat we hiermee zeggen is, dat we ons leven onder ons niveau leven. We hebben een hoger leven en dat ontdekken we op de momenten dat er goed contact is met iemand,  of er een goed moment in de natuur beleefd wordt.

Als kind van God heb je de mogelijkheid om te kunnen veranderen. Als kind zijnde ben ik een zoon van God, zoals Jezus de zoon van God is. Jezus maakte niet dat onderscheid, immers Hij  stelde ons aan Hem gelijk door te stellen dat we ‘grotere dingen dan mij zult doen ‘.

Zonet las ik in ‘Een ongewoon gesprek met God’ : “Zoek je een nieuwe wereld ?  Zoek niet langer. Roep haar tevoorschijn.”

Verander je denken, je gedachte.

Vanuit die veranderende gedachte, verander je je woord.

Je woord heeft energie, scheppingskracht.

“Je hebt je halve leven onbewust doorgebracht…en je kunt ervoor kiezen je gedachte, woorden en daden, bewust te leven.”

Eeuwig leven

Van de week kwam dit onderwerp ter sprake. De algemene reactie over het eeuwige leven is dat het na de dood plaatsvindt. Gisteren las ik in “Het ongewone gesprek met God “dat God ons niet de bedoeling had geschapen dat we zouden sterven. Hij schiep ons naar zijn beeld en gelijkenis, inclusief dat God eeuwig is.

Volgens een ander idee dat ik las is het de wijze van denken die ons oud maakt, de verwachting dat we oud worden. Het gevolg van : het geschiedde naar uw geloof.

Het eeuwig leven is aan de gang, het is nu.

De omstandigheden zijn misschien niet altijd en overal gunstig en daarom verlangen we naar een andere plek; de hemel.

Hoe het dan ook is, het leven is nu en strekt zich uit in de eeuwigheid. Het is blijkbaar zo dat de dood daar zelfs gen verandering in brengen kan, waar de opstanding van Jezus van getuigt.

Het is daarnaast ook wel een mysterie die veel vragen oproept en behoefte heeft aan veel antwoorden. Wat daarom juist het leven zo boeiend en interessant maakt.

Gesprek

Om een gesprek aan de gang te houden en het gevoel te blijven houden dat het een zinvol en goed gesprek is, is de voorwaarde dat je ook goed luistert.. Zojuist heb ik een hoofdstuk gelezen in “Het ongewoon gesprek met God “  In het hoofdstuk waarin naar voren komt dat we zoveel misverstanden kennen over God, omdat we niet goed of helemaal niet naar God luisteren.  De schrijver die in dit boek vragen stelt aan God , uit zich in een vraag of het wel waarschijnlijk is dat God met hem ( met mij ) zal praten. Waarop hij te horen krijgt of hij wel ervaart of gebeden beantwoord worden, en zo ja, dat God dus van alles kan … behalve tot je spreken ? In de Course leert het werkboek dat je God kunt leren zien  in alles. In je gedachten en via je gedachten naar de wereld.

God spreekt en het is maar net of je bereidt bent te luisteren.

Hij spreekt net zo makkelijk tot je door een tekst uit de bijbel als door een indruk die je waar dan ook op doet

Te zien

“Het  prachtigste wat we kunnen doen is de goddelijkheid in elk gezicht, in elke vorm te zien.”

en verder:  “ Ons grootste voorrecht is de Christus te zien in elk gezicht en dat houdt het onbegrensde vermogen in om God in jezelf te herkennen.”.

Vroeger kreeg ik eens voor mijn verjaardag een vogelboekje om vogels te kunnen determineren en dat had de titel “Zien is kennen “.

Christus te zien is God kennen.

Gisteren las ik in de Course in Miracles dat we een tempel zijn en dat niet de ombouw het belangrijkste is maar het altaar in de tempel. Daar op dat altaar mag alleen de verzoening worden opgelegd.

Verzoening sluit alles uit dat God niet kent, zoals angst en liefdeloosheid.

God te zien in elk gezicht  en elke vorm sluit elk negatief woord uit. Het is door verzoening dat we God kennen en het is door het te zien, dat we dat ervaren.

“Je kunt het jezelf bewijzen door ouderdom, beperktheid en alle negatieve gedachte los te laten, terwijl je weigert ze te gebruiken of ze in je wereld toe te laten . “

De zin van het leven

De vraag te stellen geeft al zin aan het leven . Want de zin van het leven is gelegen in de kennis dat het leven zin heeft en wat die zin is. Het zoeken ernaar is zowel een intellectuele als een geestelijke zaak. En misschien moeten deze twee begrippen niet als afzonderlijk worden genoemd maar als kenmerken van één begrip worden gezien.

De kennis naar de zin van het leven geeft ook een doel aan het leven, en daarbij hoop, kracht , inspiratie en sterkte waarmee hij tot stand zal brengen wat hij zich voorstelt.

“Wat hij verkeerd of goed zal noemen, goed of slecht, verschilt al naar het levensdoel. Hoe meer men het levensdoel bestudeert, hoe meer men zich ervan bewust wordt, dat het niet de handeling zelf is, maar de bedoeling erachter die maakt of iets goeds of verkeerd is, goed of slecht. En naarmate wij vooruitgaan, worden wij meer wakker en wordt het doel dat voor ons ligt groter. “*

                                                           * ( Alchemie van het geluk )

Denken

“Elk wezen is geschapen  voor een zeker doel  en het licht daarvan is reeds in zijn ziel ontstoken”, lees ik in een hoofdstukje uit de ‘Alchemie van het Geluk’  over de zin van het leven.  Het bereid zijn erover na te willen denken  en dat is niet er zomaar even interessant over willen praten. Maar willen nadenken over wat het doel in je leven is, om ‘het licht dat reeds in je ziel is ‘ aan te wakkeren tot een helder licht dat je pad verlicht. Het denken is daarbij de brandstof, de olie voor de lamp. In de Cursus in wonderen vind ik deze boodschap ook terug. Het veranderen van het denken verandert het leven, het denken is net zo belangrijk als het doen, want het denken gaat vooraf aan de daad. Het iets doen of laten hangt af van hoe er gedacht wordt. Het klinkt zo vanzelfsprekend en ook zo vertrouwd, maar toch is het waar ik keer op keer zo makkelijk aan voorbij lijk te gaan. Het ‘licht in mijn ziel ‘ heeft een groter schijnsel, dat ook weer meer schijnt naarmate ik de vlam voedt met gedachten.

In Romeinen staat een tekst: “Wordt veranderd door een hervormen van uw denken …”

…het oog van God.

De misleiding en misschien wel de verleiding dat je op geestelijk gebied alles komt aanwaaien … of juist niet, is groot om daarna te leven.

Als op het gebied van de Geest het mij gegeven moet worden, moet ik als ontvanger toch wel een zekere actieve rol hebben. Zo las ik dat de intuïtie geoefend moet worden, dat het zien een leren van kijken is. Zo kom je zo nu en dan op een idee, omdat het idee blijkbaar rijp is geworden, of dat jij eraan toe bent. Rijping geeft aan dat het er al is, maar nog bezig is te vormen en te ontwikkelen.

“Zorg ervoor dat het functioneren van je hele wezen zich schaart achter de meest innerlijke tendensen van je natuur, totdat je uitdrukt wat je bent in het oog van God.” 

Voorbeeld

“Licht is leven en wanneer men volledig in het leven is, is men in het licht.”

Op tafel naast mij staat een vaasje met een bosje lathyrus. Een heerlijk geurend bloemetje dat haar geur in vlagen door de kamer verspreidt.

Zo nu en dan reuk je een vlaag alsof de bloem zijn aanwezigheid kenbaar wil maken. De andere keer als ik de geur wil opsnuiven moet ik haast mijn neus tussen de bloemen steken.

Alsof de bloem me daarmee wil uit nodigen dichterbij te komen en me zo zijn bijzondere details van de bloem wil laten zien.

Is zo’n bloemetje niet voorbeeldig

Universum

Alles is zo groot als je het ziet. Telkens weer vinden astronomen een ‘nieuwe’ster  en soms hele andere stelsels. Terwijl die er altijd al waren en er nog heel lang zullen zijn. Dan toch is het idee aangevuld met een nog groter heelal dan we dachten. Er is nog meer, want er is weer meer ontdekt. Zelfs het kijken naar bekende dingen kan je besef vergroten, door er op een nieuwe manier naar te kijken of van uit een ander standpunt het te benaderen.

Het bestaat want je ziet het.

Ook vallen er dingen te zien, die je niet met de ogen kunt zien. Een gedachte is niet zichtbaar, maar is wel de basis om iets zichtbaar te maken. Een citaat uit de Cursus in Wonderen verwoordt het als volgt : “ Je gelooft misschien dat je wel verantwoordelijk bent voor wat je doet, maar niet voor wat je denkt, omdat je alleen op dat niveau keuzen kunt maken. Wat je doet komt voort uit wat je denkt.”.

Motief

Ook al ben je zo vertrouwt met sommige teksten en kan je ze uit het hoofd citeren, zeggen ze haast niets in je leven. Zo is het je vijanden lief te hebben, een gedachte die niet uit te voeren lijkt. Desalniettemin wordt gevraagd ze naast lief te hebben ook voor ze te bidden .

“Je bewijst jezelf een dubbele dienst, zowel aan jezelf als aan hen. De gift is voor de gever en komt het meest bij hem terug.”

Dat past niet in het idee van logica, je hebt het idee dat je de vijand moet aanvallen en afvallen, gesteund door een gezegde, dat aanval de beste verdediging is.

“Jezus leert ons dat liefde de beste verdediging is.”

Het bewustzijn van volmaakte liefde kan het aanzien van de situatie zonder meer veranderen.

Dat is het voorrecht van de mens, niet zijn plicht. En het voorrecht is het grootste motief voor al onze dienstbaarheid.

Het motief om iets te doen is … liefde.

Voeg liefde toe…

 “Voeg liefde toe aan alle uitspraken en zij harmoniëren met de Christus, zoals Hij onderrichtte”.

Het klinkt als een recept. Bij het bakken van een taart kneedt je de boter door het meel  en je krijgt een deeg die zich in de vorm van een cake laat bakken. Voeg melk toe aan het meel en je krijgt een beslag voor het bakken van pannenkoeken 

Het is allemaal eenvoudig in handeling en het verschaft je de dingen die je nodig hebt tot voedsel, als je het recept maar kent.

Het blijkt toch telkens weer dat liefde in elk onderdeel van het leven een onmisbaar ingrediënt is. Het is het bindmiddel, de gist die het meel doet rijzen.

Liefde is het uitgangspunt, de beweegreden en het doel in één.

Het lijkt een voor de hand liggend gegeven, waar we toch telkens weer aan herinnerd moeten worden.

Zon

     ( uitzondering gemaakt , deze gedachte is geschreven 12 uur ‘s middags)

Ik zit hier na een lange boswandeling aan tafel wat te eten. De zon schijnt en ik koester me in de warmte van haar stralen achter het raam.

Heerlijk die zonnewarmte op de huid te voelen prikkelen.

Zojuist las ik een verhaal van een meisje dat in het maanlichthaar gedachten verwoordde en de laatste regel vond ik treffend:  “…ik ben een uur lang in de handen van God en dat zal mijn deel worden.”

Toen ik dat gelezen had en de zon zo op mijn gezicht voelde, bedacht ik dat die straal zonlicht

helemaal voor mij vanaf het oppervlak van de zon is gekomen, een reis van 150 miljoen

kilometer maakt,…om mijn gezicht te strelen.

Eén.

Er is een behoefte om dingen en zelfs je wezen onder te verdelen in verschillen.

“De  Here  uw God  is één “

Eén geheel , niet verdeeld in zichzelf.

De mens is geschapen naar het beeld van God en om aan die gelijkenis te voldoen zal het kenmerk van eenheid duidelijk moeten zijn.

“Gezondheid is een kwestie van compleet zijn, een complete eenheid. “

Het in harmonie zijn, zoals een componist in klanken harmonie zoekt en deze componeert.  En daarmee een eenheid schept in de vorm van een muziekstuk, dat al dan niet harmonieus klinkt.

Het is het afstemmen op harmonie, op eenheid die de richting in het leven aangeeft en beantwoord aan de eenheid  met God.  Het harmoniseren met het beeld van God, het één-zijn met God.

De vinger die wijst

Gisterenavond was er een TV programma over het leven van een katholiek priester, Raimon Panikkar. Het was een Indiër die een vrolijke manier van vertellen en een heldere kijk op de dingen had waarover hij sprak.

Zo sprak hij over de verschillende religies en bepleitte voor meer openheid en dat we elkaar moeten bevruchten.

Doorgaand op die metafoor van bevruchten zei hij om elkaar te bevruchten moeten we elkaar liefhebben, want de liefde is het verlangen naar elkaar en roept bewondering en respect voor elkaar op.

De liefde trekt ons samen en daaruit kan een vruchtbaar resultaat uit ontstaan.

Hij stak een vinger omhoog alsof hij ergens naar wees en zei daarbij: “Als ik naar de maan wijs is niet mijn vinger de maan, de vinger verwijst enkel naar de maan.”

Zo benoemde hij ook de leerstellingen en dogma’s van de verschillende religies, zij zijn het niet, maar ze verwijzen naar God.

Eénpuntigheid

Net als ik wil gaan schrijven begint er buiten een merel te zingen. Het heeft vannacht geregend en op het moment is het buiten nog donker, hoewel het duister van de nacht langzaam aan het wijken is. Ik heb zojuist wat gelezen en het woord éénpuntigheid trok mijn aandacht. Het ging in dit verband om het onderbewuste met het bewuste en met het bovenbewuste, de Ene Geest, met elkaar te verbinden.

In mijn beleven in het bos, in een ontmoeting met dieren, ervaar ik deze  éénpuntigheid ook wel eens en dan verheugd het mij. Eigenlijk net zoals zonet. Op het moment dat ik begin te schrijven begint de merel te zingen. Inmiddels hebben zich meer vogelstemmen bij de prachtige klanken van de merel gevoegd. In het bos heb ik ook wel eens van die éénpuntige  ervaringen. Dat ik op één plek een paar reeën zie en gelijktijdig vliegen er drie zwanen over mijn hoofd hoog in de lucht.

Dat zijn van die bijzondere momenten, maar als ik er nou op let, er beter op let,… zullen ze veel vaker in mijn leven plaatsvinden

Twee lichten…

Het gordijn is open. Het is volle maan en het licht van de maan schijnt naar binnen.

Ik zit aan tafel en voor mij brandt de kleine vlam op de olielamp.

In het schijnsel van die kleine vlam heb ik zojuist wat gelezen en nu schrijf ik deze woorden.

De maan, het grote licht van de nacht, door Franciscus , zuster maan genoemd, is een groot licht, met een zwak schijnsel.

 De olielamp is een klein licht, maar omdat het vlak bij mij is kan ik in haar licht lezen en schrijven.

De twee lichten van deze nacht… de maan gevoed door de zon, de olielamp gevoed door de olie.

De maan, een baken in de anders zo donkere nacht, de olielamp, een helder schijnsel, als ze maar vlak bij je is.

Doel

“Ons grootste doel is gelukkig te zijn “las ik gisteren in een boeiend boek en deze woorden echode in mijn hoofd vanaf het moment dat ik die woorden las. Het is ook een bijzonder doel en als ik er zo over nadenk, zijn de momenten waarin ik gelukkig ben, momenten die het waard zijn te herinneren. Momenten die ik graag wil delen en waarover ik iets te vertellen heb.

Geluk als doel is geen nieuw gegeven, maar het is nieuw het zo te benoemen.

Het heeft een krachtuitstraling en is in staat bergen te effenen. Elk ander doel zou erdoor vervuld kunnen worden. In het boek  “De meesters van het oosten “ las ik dat de expeditie begeleid werd door een chiela, een zingende chiela, die vooral op een moeilijk deel van de route, de weg verlichtte met zijn zang.

Zo zoek ik me voortaan ook mijn weg door het tot doel te maken : “gelukkig te zijn en te maken.”

De kern.

“ In alles zit een magnetische kern,” lees ik zojuist en iets verder, “de magnetische kern van het woord waarin God zijn scheppende vuur heeft opgeslagen.”

De kern als een hart, als een centrum waarom alles draait, zoals de planeten om de zon, zoals de zon om weer andere stelsels, zoals oneindigheid om oneindigheid.

Het is te groots, maar het past in de kern, in de oorsprong van het door God gesproken woord.

Woorden die uit klinkers bestaan, die de klank aan het woord geven en medeklinkers die de kracht en vorm aan het woord geven. Zonder klank geen vorm en zonder kracht geen klank.

Draaiend om die kern, de kern waarin een vuur flakkert en het goud van het scheppende vermogen vloeibaar houdt, om het in de vorm te gieten die het woord zo dadelijk vormt.

In het beginne was het woord en het woord was bij God en het woord was God… en het woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond… en woont in ons.

In de kern, in het hart.

Luisteren.

Gisteren legde ik mijn hand tegen een boom en keek langs de stam van de berk omhoog.

De berk, the lady of the forest, wat zou ik tegen haar kunnen zeggen en hoe versta ik haar.

Ik stelde een vraag en keek omhoog naar haar kruin, de fijne takken, en wachtte af.

Volgens het boek wat ik net had uitgelezen, komt het gegeven antwoord in stilte, voel je het van binnen, ergens bij je hart. Misschien wel met je hart.

Ja, dat moet haast wel, want immers als je hart hebt voor de natuur, liefde voor de bomen, zijn de woorden die er gesproken worden toch uit de bron van liefde afkomstig. Een liefde die in haar teerheid een intieme code heeft ingebouwd, die alleen toegankelijk is voor degene die stil staat en vraagt en luistert.

Het spreekwoord  “Spreken is zilver, zwijgen is goud “ moet misschien herzien worden in :

                                   “Spreken is zilver, luisteren is goud “

Het hart.

Het is mistig buiten en maakt de wereld klein.

Zojuist las ik een zin : “Adem met je hart”.  

“Het hart als centrum van het leven, als middelpunt van het gevoel, als meetpunt van de waarde van het leven..

In de bijbel staat geschreven, dat waar je hart is ook je schat zal zijn.

Een warm kloppend hart of een koud hart hebben, maakt een verschil in liefde en onverschilligheid.

Het is het raakpunt waar God zich een woning wil maken, daarmee wordt het een tempel.

God is met mij, God is met ons.

Zijn er twijfels, dan reageert het hart.

Is er vreugde, dan vult het hart zich.

Is er een taak die zich met liefde vervuld wordt, dan geef je je met hart en ziel.

Adem met je hart, luister naar je hart,… want dat is het adres van God.

… en de wind ging liggen.

Het is stil na de stormachtige dagen en het enige geluid nu is het geluid dat ikzelf maak

Zonet las ik de geschiedenis van Jezus die over het water wandelde.*

Eén van de discipelen zag Hem, herkende Jezus en putte daarin het vertrouwen om naar Hem toe te gaan,…over het water lopend net zoals Jezus.

De geschiedenis is bekend, het werd een nat pak en een les in vertrouwen.

De dingen die me de laatste tijd zo bezig houden en waarvan ik het ene na het andere boek in handen krijg en het met belangstelling lees, het contact met de natuur, de ontplooiing van de geest, schijnen mij ook toe als het oppervlak van onstuimig water, waarop mijn bootje dobbert. Ik kijk daarvan uit naar Jezus die naar me toe komt over het water. Durf ik naar Hem toe te gaan over het water ?  “Kom maar”zei Jezus, en toen ze samen weer in de boot stapte… ging de wind liggen. Daarna toen ze weer op de wal waren gebeurde het ene na het andere wonder.

*   =Mat 14 =

Symbolisch

Zonet werd ik wakker uit een droom, die ik me direct al niet meer herinner. Alleen dat woord

‘Symbolisch’ bleef achter. Terwijl ik zo op mijn rug lag merkte ik dat ik me afvroeg hoe ik het woord moest opschrijven; met een i of een y ?

Het woordenboek hielp me daarbij en ik las meteen de betekenis erbij: zinnebeeldig.

Toen ik even wat las in het engelenboekje was ik daarom  ook zo verbazend, dat het stukje dat ik opsloeg over ging over droom. “O engel, waarom heb je mijn geestesoog zo fel verlicht, dat  oog met duizend facetten dat zich opent in mijn dromen… wat je ziet is het leven in je, het leven door je heen.”

Het zien van dingen vereist een oog met “duizend facetten “ en vraagt meer dan alleen een oppervlakkige beschouwing, het roept me op om de zinnebeelden te leren zien, er de betekenis in te zien.

… Wat je ziet is het leven…

Olielampje

Gisteren heb ik wat olie in het olielampje gedaan, om nu bij het licht van een olielampje te kunnen zitten. De vlam gevoed door olie heeft een zo’n waardevolle betekenis.

De lamp heeft een reservoir, waar de olie in opgeslagen zit, een lont die in de olie steekt en zich doordrenkt met die olie, en een vlam die op het eind van de lont op de houder kan worden aangestoken.

Net zoals de kaars, verspreidt het een zacht geel licht. De vlam is vanonder blauw en loopt over in het geel.

De olielamp is daarom een voorbeeld. Dat de olie waarmee ik me dagelijks kan vullen, daardoor het licht, de warmte en de liefde, naar buiten toe uitgedragen kan worden.

Dicht bij de lont is de kleur blauw en daar is het het warmst, warmte die mezelf tegoede komt. Maar de vlam is teer en kwetsbaar, een beweging van lucht, waait hem er zo af, en ze is sterk, want ze doorboort de duisternis met haar licht.

De ziel

Het is buiten stil. Alleen de regen drupt wat geluidjes in de regenton en op de bladeren die onder de grote kastanje liggen.

Zojuist las ik een stukje over de ziel, die door de geest bemind wil worden. Maar de ziel geeft zich niet zomaar gewonnen en de geest moet al zijn charmes gebruiken om haar te winnen. Met rede en liefdevolle benadering wil ze haar verlegenheid wel afleggen. Ze wil bemind worden door de geest in alle liefde en tederheid, ze wil bevrucht worden door de geest  om een andere “jij” te baren.

De ziel en de geest in liefde verbonden brengt een uit liefde ontstaan persoon voort.

Ik.

Ik ben uit liefde en ben liefde.

Alles is ingesteld om lief te hebben, maar wil , net als de ziel, bemind worden.