Het is stil na de stormachtige dagen en het enige geluid nu is het geluid dat ikzelf maak
Zonet las ik de geschiedenis van Jezus die over het water wandelde.*
Eén van de discipelen zag Hem, herkende Jezus en putte daarin het vertrouwen om naar Hem toe te gaan,…over het water lopend net zoals Jezus.
De geschiedenis is bekend, het werd een nat pak en een les in vertrouwen.
De dingen die me de laatste tijd zo bezig houden en waarvan ik het ene na het andere boek in handen krijg en het met belangstelling lees, het contact met de natuur, de ontplooiing van de geest, schijnen mij ook toe als het oppervlak van onstuimig water, waarop mijn bootje dobbert. Ik kijk daarvan uit naar Jezus die naar me toe komt over het water. Durf ik naar Hem toe te gaan over het water ? “Kom maar”zei Jezus, en toen ze samen weer in de boot stapte… ging de wind liggen. Daarna toen ze weer op de wal waren gebeurde het ene na het andere wonder.
* =Mat 14 =
Geen opmerkingen:
Een reactie posten