Luisteren.

Gisteren legde ik mijn hand tegen een boom en keek langs de stam van de berk omhoog.

De berk, the lady of the forest, wat zou ik tegen haar kunnen zeggen en hoe versta ik haar.

Ik stelde een vraag en keek omhoog naar haar kruin, de fijne takken, en wachtte af.

Volgens het boek wat ik net had uitgelezen, komt het gegeven antwoord in stilte, voel je het van binnen, ergens bij je hart. Misschien wel met je hart.

Ja, dat moet haast wel, want immers als je hart hebt voor de natuur, liefde voor de bomen, zijn de woorden die er gesproken worden toch uit de bron van liefde afkomstig. Een liefde die in haar teerheid een intieme code heeft ingebouwd, die alleen toegankelijk is voor degene die stil staat en vraagt en luistert.

Het spreekwoord  “Spreken is zilver, zwijgen is goud “ moet misschien herzien worden in :

                                   “Spreken is zilver, luisteren is goud “