Het gordijn is open. Het is volle maan en het licht van de maan schijnt naar binnen.
Ik zit aan tafel en voor mij brandt de kleine vlam op de olielamp.
In het schijnsel van die kleine vlam heb ik zojuist wat gelezen en nu schrijf ik deze woorden.
De maan, het grote licht van de nacht, door Franciscus , zuster maan genoemd, is een groot licht, met een zwak schijnsel.
De olielamp is een klein licht, maar omdat het vlak bij mij is kan ik in haar licht lezen en schrijven.
De twee lichten van deze nacht… de maan gevoed door de zon, de olielamp gevoed door de olie.
De maan, een baken in de anders zo donkere nacht, de olielamp, een helder schijnsel, als ze maar vlak bij je is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten