Van de week kwam dit onderwerp ter sprake. De algemene reactie over het eeuwige leven is dat het na de dood plaatsvindt. Gisteren las ik in “Het ongewone gesprek met God “dat God ons niet de bedoeling had geschapen dat we zouden sterven. Hij schiep ons naar zijn beeld en gelijkenis, inclusief dat God eeuwig is.
Volgens een ander idee dat ik las is het de wijze van denken die ons oud maakt, de verwachting dat we oud worden. Het gevolg van : het geschiedde naar uw geloof.
Het eeuwig leven is aan de gang, het is nu.
De omstandigheden zijn misschien niet altijd en overal gunstig en daarom verlangen we naar een andere plek; de hemel.
Hoe het dan ook is, het leven is nu en strekt zich uit in de eeuwigheid. Het is blijkbaar zo dat de dood daar zelfs gen verandering in brengen kan, waar de opstanding van Jezus van getuigt.
Het is daarnaast ook wel een mysterie die veel vragen oproept en behoefte heeft aan veel antwoorden. Wat daarom juist het leven zo boeiend en interessant maakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten