Schaduw

Ik zit hier aan tafel te schrijven en een olielampje verlicht mijn schrift. De vlam verlicht de donkere kamer en werpt schaduwen tegen het witte plafond en de muur. De knoppen van een stoelen worden als schaduwwen geprojecteerd op de muur tegenover mij. Door een kleine beweging van het vlammetje bewegen de schaduwen op de muur, terwijl het voorwerp van de schaduwen onbewegelijk blijven staan.

Ik hoorde eens dat wij schaduwen zijn, dat ons werkelijke wezen een afschaduwing is van wat wij kennen. Het roept de verwachting op dat wij meer zijn dan onze beperkingen ons aangeven. Zoals de schaduwen zich bewegen, doordat de bron, het vlammetje beweegt, weten wij dat er een verbinding is met het Licht. Het is misschien de kunst te leren zien dat de schaduw niet het beeld is, maar dat waar het licht tegenaan schijnt het beeld is, waar de schaduw uit voort komt.

 

Wierook

Zojuist las ik een stukje over de gedachten en de effecten ervan. Het blijkt een zo’n krachtig middel te zijn dat zowel voor als tegenspoed er uit kunnen voortkomen. Waarmee de gedachten zich vullen, roepen zij tevoorschijn.

Zo nu en dan brandt ik een klein stokje wierook en bij het licht van het olielampje zie ik een dun sliertje rook vanuit het gloeiende puntje omhoog kringelen.

Het duurt maar even en dit kleine stokje, wanneer het brandt, vult de hele kamer met haar geur. Zoals een gedachte het hele denken kan vullen en bepalen.

Het wierook was één van de drie gaven die de wijzen bij de geboorte van Jezus brachten.

De gedachten die Jezus in de wereld heeft gebracht leek op het moment een dun sliertje wierook vanuit een stal in Bethlehem, maar de geur vervulde wel tot op de dag van vandaag de hele wereld.

Druppel

‘De waterdruppel is krachteloos, wanneer hij gescheiden is van de oceaan, plaats hem daarin terug en hij is even machtig als de gehele oceaan.’

Terwijl de druppel toch alle eigenschappen bezit van de oceaan, zoals jij en ik naar het beeld van God geschapen zijn, zijn we pas groot en sterk als we geplaatst zijn in God.

Het verenigen van elkaar, het bundelen van de kracht, het uitstralen van licht en liefde heeft, net als bij een vuur, het grootste effect als de blokken goed gerangschikt liggen.

Het één heeft het ander nodig om te functioneren, om te zijn waarvoor hij er is.

‘ De oceaan merkt niets van het verdwijnen van de waterdruppel, maar de druppel is zich wel degelijk bewust van de oceaan, wanneer hij ertoe terugkeert en er weer mee verenigd wordt.’

 

Mogelijkheden

Dat wat mogelijk is voor degene die gelooft is onbeperkt. De mogelijkheden worden blijkbaar beperkt door de mate van het geloof. Het ‘alles is mogelijk ‘ lijkt eerder een verreweg ideaal dan een dichtbij realiteit. De mogelijkheden worden eerder begrensd en beperkt, terwijl het geloof juist grensverlegging inhoudt.

Bij het graf van Lazarus sprak Jezus: ‘Vader Ik dank U dat Gij mij gehoord hebt.’

In tegenstelling van wat er op het moment in de beleving was, een dode in het graf waarvan de lijklucht de neuzen bereikte. Het geloof nu is de zekerheid van de dingen die men niet ziet en in dat geval wat men toch wel goed kon ruiken. De roep van ‘Lazarus, kom naar buiten’, bracht zowel de dood als het leven op zijn plaats. Jezus sprak die woorden in de mogelijkheden van het geloof en dat Hij God dankte Hem gehoord te hebben.

‘Vader ik dank U, voor de mogelijkheden.

Groei

Het kinderliedje dat ik vroeger veel vol ijver zong, met gebaren en al was het liedje:
“Lees je bijbel, bid elke dag…. dat je groeien mag, dat je groeeii--en mag”. Met de gebaren waarbij de handen stapsgewijs steeds hoger boven je hoofd uitkwamen. Dit liedje heeft in zich, wat de rest van de geestelijke ontwikkeling in de kerk niet door lijkt te hebben. Daar worden dingen “vastgelegd” en is er geen sprake van groei, maar van oude vertrouwde leerstellingen die herhaald en herhaald en geloofd dienen te worden. Daar is opzich niet zoveel mis mee, als het de groei maar niet belemmerd, want dat is de essentie van dit kinderliedje en de essentie van alles dat leeft; de mogelijkheid te groeien. Dat wat niet meer groeit, staat stil, versteend, wordt koud en kil…
De groei gaat dan over in volwassenheid, dat is een ander niveau van groei, net zoals bij een computerspel. Elke levensfase is een level en als je een level behaald hebt, ben je klaar voor het volgende level… zo blijft het spel spannend en leuk.

Mooi hè ?

Er was een vrouw op de TV die 32 jaar doof was geweest, maar onlangs door een klein apparaatje weer kon horen. De geluiden die ze kon horen vond ze geweldig en zo zag je haar staan bij een lopende kraan en haar gezicht glunderde bij het horen van die straal water in de gootsteen. De volgende beelden liet haar buiten zien terwijl ze de schapen wat eten bracht en de buitengeluiden die ze hoorde waar ze verrukt over was, maar er kwam een trein voorbij en ze keek met glinsterende ogen in de camera, wachtte dat het geruis van de trein voorbij was en zei: ‘Mooi hè ?

Haar verhaal was zo mooi en ontroerend, omdat ze ieder woord dat ze sprak met een glunderend gezicht vertelde, dat je wel van die vrouw moest houden. Een vrouw die vanuit een gebrek vertelde en daarmee ook mijn oren weer opende.

De geluiden die ik hoor, hoor ik altijd wel, maar het is nu na het zien en horen van dit interview met die prachtige vrouw of mijn oren weer wijder open staan en alles opnieuw te waarderen met een verwondering : Mooi hè ?

 

Wij willen zien en weten

 

Buiten trekt de wind als een dolle tussen de takken van de bomen en zal niet veel overhouden van het tere herfstblad dat de bomen sierde. De windchime die aan de paardekastanje hangt, klingelt in de opzwepende wind.

Het stukje dat ik zonet las, was de zin ‘Wij willen zien en weten’ iets wat mij opviel.

Het verlangen om het geloof tastbaar te hebben en toepasbaar op het dagelijks leven te ervaren, is iets wat we elkaar graag uit het hoofd praten.

‘Hoe dikwijls is dat vers ( waar twee of drie in Mijn Naam …) niet beschouwd als een ijdel woordenspel in plaats van ernstig genomen en waargemaakt te worden.’

Menig natuurdocumentaire tovert op het TV scherm prachtige beelden van in het wild levende dieren. Uren van toewijding en zeker ook een degelijke kennis over deze dieren, leveren die kwaliteit. De juiste, vaak peperdure apparatuur wordt gebruikt en het resultaat is er dan ook naar. Want wij willen zien. Doordat we het zien komen we te weten hoe een diersoort leeft en zich beweegt. Het is het zoeken en vinden, met de juiste kennis om het toe te passen.

Willen zien en weten…

Eerlijk

Zojuist las ik het hoofdstukje over intimiteit. In het rustige moment van de nacht, hoewel de voorbijrijdende auto’s buiten de nachtelijke stilte wat verstoren, zit ik hier in de huiskamer, knus bij het licht van een olielampje te schrijven, met gedachten aan het zojuist gelezen stukje.

‘We zullen meer vertrouwwen moeten hebben in het vermogen om lief te hebben en van de liefde om zich voortdurend te vernieuwen ,dan in het vermogen van de angst om ons onderuit te halen.’

Op het moment dat Adam en Eva van de vrucht aten, zagen ze dat  ze naakt waren. Ze waren dat al die tijd en schaamden zich er niet voor. Door dat ze een moment niet eerlijk waren, die vrouw die U mij gegeven heeft…de slang heeft gezegd,…schaamden ze zich en hadden behoefte aan bedekking.

Juist als de liefde intiem gaat worden is er de behoefte de bedekking weer af te leggen.

Eerlijkheid in een gesprek, nodigt ook uit tot openheid, je geeft jezelf steeds meer ‘bloot ‘ aan de andere persoon en schaamte over wat je voelt en ten diepste wil zeggen tegen elkaar valt steeds meer weg.

Dat is misschien voor een moment, maar het is dan wel een intiem moment.

 

 

 

Bouw aan een nieuwe wereld

De rups eet voornamelijk het groen van het blad van de plant en zoals in het boekje’ Rupsje nooit genoeg ‘ is het dier onverzadigbaar. Het eet en het eet en het eet. Het komt lomp vooruit en kent voornamelijk beperkingen. Een rups weet niet dat het zich voedt met de plant die ook bloemen draagt. Menig bloem wordt misschien door zijn vraatzucht in de knop gesmoord. Het behoort nog niet tot zijn bestaanswereld …nog niet. Tot het stadium van pop aanbreekt, wat een werkelijk metamorfose, een wedergeboorte, in gaat houden. Een stadium van rust en verandering. Van nieuw leven en voor de rups een wederopstanding tot vlinder, slank en rank en in het bezit van vleugels. In staat zich van de aarde te verheffen en van bloem tot bloem te kunnen gaan.Leven van de nectar.

‘Wanneer alle gedachten tot hun hoogste mogelijkheden zijn omgevormd, wanneer alle menselijke energieën bevrijd zijn van de tirannie van de angst, wat zullen we dan licht zijn, wat zullen we ons opgelucht voelen’

Ommekeer

‘Als onze gedachten zich verheffen, verheft de wereld zich. Dat is de opstanding van de menselijke geest. Door deze kracht kunnen we een collectief Armageddon vermijden. Er zijn er genoeg onder ons die individueel genoeg geleerd hebben en de wereld heeft op elk niveau genoeg geleden, zodat we, als we daarvoor kiezen, nu onze lichtstralen kunnen laten schijnen.’ ( Illuminata : Marianne Williamson)

De toestand van de wereld is wat het milieu betreft zorgwekkend te noemen, wat mentaliteit betreft schrijnend, en we zien daar makkelijk de tekenen van een eindtijd.

Hoe snel kruipen we, net als Jona, onder onze wonderboom om de ondergaan te gaan bekijken op een veilige afstand. Want hij is natuurlijk gered. En dat we misschien, net als Jona, boos worden dat wel zijn boom verdort, maar niet de stad verwoest wordt. Het ging niet volgens het boekje.

Wij hebben, net als Jona ,ook een preek voor de wereld, dat het moet veranderen,…onze gedachten. De terugkeer naar God. In feite is Ninevé omgekeerd, zoals Jona preekte, maar niet letterlijk,  maar tot God.

De wereld is zich aan het omkeren,…er komt iets ten einde,… er is iets begonnen.

De keus is aan ons, God heeft al gekozen toen Hij de aarde schiep; het was goed.

 

Verlangen

De doem van het vergaan van de wereld, de nimmer aflatende dreiging van oorlog of natuurrampen, lijkt het fragiele bestaan te bedreigen.

Het verlangen om geestelijk te groeien doet mij boeken lezen of altijd op zoek te laten zijn naar goede TV documataires en over  zaken na te denken die deze behandelen.

Niet het te beschouwen als iets interessants, wat los staat van het –dagelijks- leven, maar als een uitgangspunt om vanuit te leven. Naar de bron om het zuivere water door te laten stromen.

Het verlangen om het leven te leven in volheid en overvloed, in inspiratie, en goede en liefdevolle werken.

De wereld is mooi en een sieraad in het hele universum, het heelal. Het verlangen om haar te behouden en het leven te koesteren en van te genieten, is misschien een waardige manier om de Schepper te eren.

Ernst

Hoe vaak gebeurt het dat een gebeurtenis of het lezen of het beleven van iets je leven aanraakt en beïnvloed. Het moment van gebeuren is opwindend, maar schijnt in de tijd te schuiven en raken we steeds verder verwijderd van het moment en de opwinding. Blijkbaar kunnen we het gevoel wel een poosje meenemen, maar dan lijkt de kracht af te nemen.

Ik las zonet: ‘De mensen leiden een gemakzuchtig en zorgeloos leven en slechts 1% van hen, die beweren te geloven, nemen het werk in ernst op.’

Dat is wel een bijzonder laag percentage, een klein rendement.

Het sleutelwoord in deze lijkt mij te liggen in het woord  ‘ernst’ .
Ernst: oprechtheid – gemeendheid, iets dat men niet licht moet tellen, geeft het woordenboek aan.

‘Zij kunnen hun vertellen van de overvloed, die voor hen gereedligt, maar om één te worden met die overvloed, moet een ieder voor zichzelf erin geloven en het bewijs ervan leveren door de werken zelf te begrijpen en te doen.’

Het in ernst op te nemen.

Uit velen één, ‘E pluribus unum ‘

‘Ziet gij niet in, dat het één der eerste grote wetten Gods is: de ene uitgedrukt door velen, één uit allen en voor allen.’

Aan iedere belangrijke uitvinding staat en man die bezield ergens mee bezig was en het uitwerkte, tot het werkte. Zijn inspanning kreeg navolging en werd overgenomen door velen. Gevolgd door een vanzelfsprekendheid dat het lichtknopje licht door een lamp teweeg brengt.

Iets wat eerst bestond in de voorstelling van een man die elektriciteit en lampen tot een eenheid bracht.

Aan iedere grote leer staat een man/vrouw, die bezield God zocht en Hem vond. De leerstelling en bovenal het leven van deze man/vrouw, werd en wordt uitgedrukt door velen.

Dat was en is het kenmerk van Jezus, en wellicht van andere geestelijke leiders, ‘één uit allen en voor allen.’

Heelheid door harmonie

‘Zo zou hij zich erin oefenen, woorden van leven, liefde en harmonie, vrede en volmaaktheid uit te zenden …’

In dit gedeelte lees ik ( Meester van het oosten )  dat de expeditie bij een tempel van genezing kwam die vervuld was van woorden van leven, liefde en vrede en zo de atmosfeer geschikt maakte voor genezing voor de  zieke die daar binnenkomt.

Voor een compositie van een schilderij of het componeren van een muziekstuk, vinden we het logisch dat de tonen van kleur of harmonie van klanken, met elkaar moeten stemmen . Zelfs ieder instrument moet gestemd zijn als het in een muziekstuk wil spelen om het stuk geen geweld aan te doen. Dat vraagt oefening, dat vraagt toewijding wil men bij een uitvoering goed voor de dag komen.

Hoe weinig en oplettend zijn we daarentegen in onze dagelijkse uitvoering van het leven  en letten we niet ( of weinig ) op de afstemming door het gebruik van onze woorden.

 

 

Hemel

De belofte van het sterven is de hemel, maar dat neemt nauwelijks de angst voor de dood weg.  Het lijkt eerder een troostende gedachte dan een reisbestemming voor het leven. Hoewel alle eigenschappen van de hemel begerenswaardig zijn, lijken we niet staan te popelen om er te komen. Integendeel.

Het beeld wat we van de hemel hebben is ,zoals misschien meerdere dingen op geestelijk gebeid, ook niet juist. Zojuist las ik dat de hemel niet een plek ver weg is, waar je naar toe gaat, maar omgeeft het je.  Het is een geestelijke wereld, waaruit het stoffelijke uit is ontstaan.

God schiep de wereld vanuit een gedachte en riep het tevoorschijn vanuit de geestelijke wereld, waarin hij eerst schiep middels een gedachte en bracht het voort door het ‘er zij ‘uit te spreken.

De hemel was en is de bron waaruit Jezus zijn wonderen uit betrok en zo ook de weg hierin wijst. Te scheppen als de Vader, doen, wat Hij de Vader heeft zien doen.  

Hoogste gedachte

‘De woorden die ik tot u spreek zijn geest en leven.’ Een uitspraak die me op dit moment te binnen valt.

Op een vraag van iemand hoe hij kan weten dat God tot hem spreekt, ervaart hij het als antwoord: ‘Van Mij is altijd je hoogste gedachte, je helderste woord, je grootste gevoel. Al het mindere is afkomstig van een andere bron.’ ( ongewoon gesprek )

Wat een prachtige toetssteen om gedurende de dag je gedachten, je gevoelens en je woorden aan te toetsen. Om hierin de Heilige Geest te herkennen en daarbij de aanwezigheid van God te vinden. Het schijnt mij toe dat het leven meer rijkdom en meer leven inhoud dan dat er op dit ogenblik vrij komt. Een rede daarvan  lijkt me dat zowel de geest als het leven beperkt wordt, door de beperking die ik haar opleg, door laag of middelmatig, of soms misschien hoog te denken, maar toch ver blijf van de hoogste gedachte, genoegen neem met doffe woorden en een klein gevoel.

En dat terwijl God zoveel dichterbij is, bij wijze van spreken, op het puntje van je tong.

Waarheid

De waarheid is het leven.

Van de week viel me de uitspraak weer op die we elkaar zo vaak vertellen, : ‘De waarheid is hard.’

Wat een tegenstelling waarin we elkaar oproepen om in te geloven. Want waarin we geloven maken we waar.

Datgene wat ons vrij maakt, waarin Jezus zijn uitspraak op duidde; de waarheid zal je vrij maken, maken we tot iets onleefbaars.

Terwijl Hij,  die zei de waarheid te zijn, in diezelfde zin verklaarde het leven te zijn, en ook daarin de weg te zijn. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.
Mag ik lezen : ‘Niemand komt tot de Vader dan door…de waarheid….door het leven,…via deze weg ?’

De waarheid en het leven zijn de weg tot de Vader. Kijk maar naar Jezus.

Vrede

Van de week kreeg ik weer een bijzonder boek in handen:

‘ Peace Pilgrim, de weg naar vrede’

Het verhaal gaat over  opmerkelijke vrouw , die van 1953 tot 1981 door de Verenigde Staten heeft gelopen met de boodschap van vrede en deze te brengen aan elke plek waar ze kwam. Ze liep elke afstand en haar doel was een pelgrimstocht door heel Amerika te lopen en daarbij de mensen op de noodzaak en het voorrecht van de vrede te wijzen.  De pelgrimsreis van deze mooie, wonderlijke vrouw, heeft vele levens aan geraakt en nu ook het mijne doordat ik haar levensverhaal lees.

 Toen ik gisterenavond een gedeelte las, bedacht ik dat een citaat, een prachtige parel zou vormen aan deze ketting van nachtparels:

 "Leef vandaag. Gisteren is maar een droom en morgen is alleen een visioen, maar een goed geleefd vandaag, maakt ieder gisteren een droom van geluk en ieder morgen een visioen van hoop. Pijnig je nooit over het verleden en maak je nooit zorgen over de toekomst.

Leef deze dag en leef hem goed."

Lente

Onvermoeibaar en krachtig zingt de zanglijster langs mijn kleine wandelroute die ik dagelijks door het bos loop. Meestal zit hij ergens in een top van een boom zijn lied luidkeels ten gehore te brengen. Ook als ik doorloop en verderop in het bos ben kan ik hem nog steeds horen. Op dit moment van het jaar zingen tal van vogels, maar deze lijster valt me nu in het bijzonder op. Gedurende de meest drukke periode in het leven van deze vogel, nestbouw, eieren uitbroeden, daarna voedsel zoeken voor de uitgekomen jongen, zijn territorium verdedigen, kortom in deze voor hem drukke tijd weet hij nog veel tijd door te brengen, hoog in de boom, met zijn lied. Bewonderenswaardig.

Het is natuurlijk voor elke vogel bijzonder, net zoals de kleine fitis die ik ook telkens hoor op die plek daar, en waar ik ook een fan van ben, maar de lijster valt me op één of ander manier meer op. Hij is het uitbundigst en dat gevoel  past mij het best bij de lente.

Vruchtbare aarde

Het één kan niet zonder het ander, terwijl de ander het ene ogenschijnlijk niet nodig heeft. Een zaad kan niet ontkiemen zonder vruchtbare aarde, de vruchtbare aarde bestaat ook zonder dat er een zaad in hem gelegd wordt… maar blijft ondanks zijn kwaliteit, onvruchtbaar.

De samensmelting van deze twee veroorzaakt de ontkieming.

Zo las ik zonet: ‘God zelf is niet compleet zonder mij.’

Lezende in de verhouding van het zaad tot de aarde, voel ik mij het zaad. Zonder God ben  ik (ook ) niet compleet. Om te ontkiemen en tot bloei te komen heb ik vruchtbare aarde nodig.
De aarde vindt zijn vreugde in het tot stand brengen van een ontkieming, gevolgd door bloei en vrucht en maken zijn plaats waardevoller.

Malende gedachte

Gedachten kunnen een gevangenis zijn waar de muren op je afkomen of het zijn de wijdste verten waarin je je vrij voelt en kunt kiezen waar je gaat of staat. Gisteren had ik het gevoel dat ik me opgesloten had in een paar malende gedachten die mijn aandacht geheel opslokten. Het was mooi weer en toen ik ’s middags  thuis kwam van het werk, had ik even  tijd en gelegenheid om met de fiets naar de hei te gaan. Sfeer en omgeving waren heerlijk om even in te vertoeven. Het was een heerlijke plek om de gedachte eens te verzetten, om uit die gevangenis van malende gedachten te ontsnappen. Maar ontsnappen is niet genoeg, ik moet vrij gesproken worden, anders wordt ik zo weer opgepakt door andere gedachten die me weer willen insluiten.

In zo’n uitspraak tot vrijspraak blijkt dat ik mijn eigen rechter ben.

Kom

Als Rembrandt  op het pallet de kleur blauw met geel mengt dan komt daaruit de kleur groen tevoorschijn, dat is een principe dat gold voor Rembrandt , maar ook voor mij.
Zo ook met geestelijke principes die ook een wetmatigheid kennen, die voor ieder van toepassing is.
Een tekst zegt: “ Kom. En wie hoort zegge, kom. En wie dorst heeft, kome en wie wil neme van het water des levens om niet “. Laten we de geestelijke wetten met bewondering tegemoet gaan en niet met vrees, nederig maar niet in een geest van onwaardigheid.  “Kom ”nodigt de tekst uit.
De geest is niet alleen in het hoofd, maar in het hele lichaam en misschien wel in een reikwijdte erbuiten. Een gebed is een beweging van gedachte binnen de geest van degene die bidt voor een specifiek doel… “Kom”.

Gedachte,

De gedachte is iets waar de geest telkens weer opnieuw en opnieuw mee aan de weer is, en dat wat een weerslag op het lichaam kan hebben. Er zijn ziekten die aan emoties gerelateerd zijn en door gedachte gevoed worden en groeien, tot het probleem zich ook lichamelijk uit. Bij de genezingen die Jezus in de Bijbel deed vergaf hij soms eerst de zonde. Hief Hij daarmee de oorzaak op en sprak daarna genezing uit over het gevolg.
Een gezegde zegt; dat het leven een comedy is voor hij die dat denkt en een tragedie voor hem die dat voelt. Beide komen uit de geest voort, of zoals ik laatst las, niet voor ons, maar door ons, niet van buitenaf, maar van binnenuit. We denken ons erin en manifesteren ons eruit.  

Beslissing voor God

De keuze bepaalt de uitkomst. Wil je ergens komen is het besluit om te gaan en de route die je wilt volgen van belang.

Ik kan een enorme omweg kiezen, maar ook een route die onbegaanbaar is. Dat onderweg telkens weer het besluit genomen ,moet worden om terug te keren.

‘Waarom luister je voortdurend naar de gedachten die jezelf maakt, als je de stem van God kunt horen ? God heeft Zijn Geest aan jou geboden en vraagt jouw geest aan Hem te bieden.’

Overweeg telkens om te luisteren naar de stem van God.

‘Want geloof je, dat jij beter voor je veiligheid en vreugde kunt zorgen dan Hij het kan ? Je moet noch zorgzaam noch zorgeloos zijn, je mag je zorgen op Hem werpen, want Hij zorgt voor jou. Jij bent Zijn zorg, want Hij heeft je lief.’

Een beslissing voor God is een beslissing met God.

Tijd en eeuwigheid

“Zoek eerst het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid en dit alles zal u gegeven worden.”

Tijd en eeuwigheid; het zijn twee dingen die elkaar uitsluiten, tijd geeft de betrekkelijkheid aan en eeuwigheid….de eeuwigheid.

Het koninkrijk van God is de plaats waar de eeuwigheid de bepalende factor is, terwijl  het aardse beheerst wordt door tijd. In het tijdsgebied wordt de mogelijkheid geboden het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid te zoeken. Te zoeken als iets dat zich laat vinden.

Te vinden om als uitgangspunt te dienen, hier aan deze plaats waar tijd en betrekkelijkheid zijn.

“God biedt je de continuïteit van de eeuwigheid. Als je daarvoor kiest, kies je tegelijkertijd ervoor dat schuld verandert in vreugde, valsheid in liefde,en pijn in vrede. Zijn rol hierin jouw wil vrij te maken van haar banden.”

Gedachte aan God

Hoewel iets van elkaar kan verschillen kan het wel met elkaar te maken hebben. De aard en de oorsprong kunnen dezelfde zijn. In een TV documentaire zag ik hoe mensen een trap van een kerk opkropen om zo hun geloof aan God te uiten. Een gevoel van afkeer komt bij mij op bij het zien van deze beelden, omdat het zo verschilt van wat ik geloof aan wat en wie God is.

Maar misschien heeft die kruipende vrouw op die trap er behoefte aan en zegt het niet zozeer over wie God is dan wel hoe die vrouw is. Net zo goed mijn beleving over God wat over mij verteld.

Het is de gedachte aan God die mij met zo’n vrouw verbindt, terwijl ik mij niet aan haar kan verbinden door het verschil.

“Het moment dat gij in aanraking komt met uw ware zelf, zijt gij in gemeenschap met God. Het is op die manier,- indien gemeenschap met God op de juiste wijze wordt gezocht,- dat geestelijkheid wordt bereidt.”

Gods beloning

‘Alle dingen werken mede ten goed voor degene die God liefhebben .’

Het ego is de dwarsligger, die niets van God wil, laat staan Hem liefhebben. Het zoekt zo zijn eigen weg en maakt zichzelf daarom onafhankelijk van God. De situaties die ontstaan door de weg zonder God te bewandelen, brengen je weinig goed.

Om je daarin te toetsen is het nodig vragen te stellen. Het ‘zoek en vinden’ betekent niet dat je in het blinde zoekt. Het heeft waarde als je bewust zoekt, met een doel in gedachte.

Leren en het willen leren zijn onafscheidelijk. Je leert het best als je gelooft dat wat je leert waarde heeft voor jou.  Stel bij alles wat je doet je de vraag: ‘Waarom ?’ ‘Wat is het doel ? ‘

Als je een besluit maakt in je doel, dan maak je een besluit over je toekomst, tenzij je van mening verandert.

Alle dingen werken mee ten goede…

Onbeperkt

Er is geen grens aan de kracht  van de Zoon van God, maar hij kan de uitdrukking van zijn kracht beperken zoveel hij ervoor kiest dat te doen.’

Mijn gedachten en Gods gedachten kunnen deze beperking veranderen door te realiseren dat de kracht van God in alles wat je doet en denkt aanwezig is. Neem geen genoegen met minder dan dat en neem geen genoegen door iets anders te accepteren  dan dat als je doel.

Het is niet het ego waar je God ontmoet, maar de geest. Dat is de plek waar de Heilige Geest aansluiting vindt en andersom.

Een leven in aansluiting met God is het leven dat van oorsprong zo geschapen is. De wandeling met God. Het is het wonder, de onbeperktheid dat het leven met God zijn kenmerk geeft.