Gedachten kunnen een gevangenis zijn waar de muren op je afkomen of het zijn de wijdste verten waarin je je vrij voelt en kunt kiezen waar je gaat of staat. Gisteren had ik het gevoel dat ik me opgesloten had in een paar malende gedachten die mijn aandacht geheel opslokten. Het was mooi weer en toen ik ’s middags thuis kwam van het werk, had ik even tijd en gelegenheid om met de fiets naar de hei te gaan. Sfeer en omgeving waren heerlijk om even in te vertoeven. Het was een heerlijke plek om de gedachte eens te verzetten, om uit die gevangenis van malende gedachten te ontsnappen. Maar ontsnappen is niet genoeg, ik moet vrij gesproken worden, anders wordt ik zo weer opgepakt door andere gedachten die me weer willen insluiten.
In zo’n uitspraak tot vrijspraak blijkt dat ik mijn eigen rechter ben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten