De belofte
van het sterven is de hemel, maar dat neemt nauwelijks de angst voor de dood
weg. Het lijkt eerder een troostende
gedachte dan een reisbestemming voor het leven. Hoewel alle eigenschappen van
de hemel begerenswaardig zijn, lijken we niet staan te popelen om er te komen.
Integendeel.
Het beeld
wat we van de hemel hebben is ,zoals misschien meerdere dingen op geestelijk
gebeid, ook niet juist. Zojuist las ik dat de hemel niet een plek ver weg is,
waar je naar toe gaat, maar omgeeft het je.
Het is een geestelijke wereld, waaruit het stoffelijke uit is ontstaan.
God schiep
de wereld vanuit een gedachte en riep het tevoorschijn vanuit de geestelijke
wereld, waarin hij eerst schiep middels een gedachte en bracht het voort door
het ‘er zij ‘uit te spreken.
De hemel was
en is de bron waaruit Jezus zijn wonderen uit betrok en zo ook de weg hierin wijst.
Te scheppen als de Vader, doen, wat Hij de Vader heeft zien doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten