Eerlijk

Zojuist las ik het hoofdstukje over intimiteit. In het rustige moment van de nacht, hoewel de voorbijrijdende auto’s buiten de nachtelijke stilte wat verstoren, zit ik hier in de huiskamer, knus bij het licht van een olielampje te schrijven, met gedachten aan het zojuist gelezen stukje.

‘We zullen meer vertrouwwen moeten hebben in het vermogen om lief te hebben en van de liefde om zich voortdurend te vernieuwen ,dan in het vermogen van de angst om ons onderuit te halen.’

Op het moment dat Adam en Eva van de vrucht aten, zagen ze dat  ze naakt waren. Ze waren dat al die tijd en schaamden zich er niet voor. Door dat ze een moment niet eerlijk waren, die vrouw die U mij gegeven heeft…de slang heeft gezegd,…schaamden ze zich en hadden behoefte aan bedekking.

Juist als de liefde intiem gaat worden is er de behoefte de bedekking weer af te leggen.

Eerlijkheid in een gesprek, nodigt ook uit tot openheid, je geeft jezelf steeds meer ‘bloot ‘ aan de andere persoon en schaamte over wat je voelt en ten diepste wil zeggen tegen elkaar valt steeds meer weg.

Dat is misschien voor een moment, maar het is dan wel een intiem moment.

 

 

 

Bouw aan een nieuwe wereld

De rups eet voornamelijk het groen van het blad van de plant en zoals in het boekje’ Rupsje nooit genoeg ‘ is het dier onverzadigbaar. Het eet en het eet en het eet. Het komt lomp vooruit en kent voornamelijk beperkingen. Een rups weet niet dat het zich voedt met de plant die ook bloemen draagt. Menig bloem wordt misschien door zijn vraatzucht in de knop gesmoord. Het behoort nog niet tot zijn bestaanswereld …nog niet. Tot het stadium van pop aanbreekt, wat een werkelijk metamorfose, een wedergeboorte, in gaat houden. Een stadium van rust en verandering. Van nieuw leven en voor de rups een wederopstanding tot vlinder, slank en rank en in het bezit van vleugels. In staat zich van de aarde te verheffen en van bloem tot bloem te kunnen gaan.Leven van de nectar.

‘Wanneer alle gedachten tot hun hoogste mogelijkheden zijn omgevormd, wanneer alle menselijke energieën bevrijd zijn van de tirannie van de angst, wat zullen we dan licht zijn, wat zullen we ons opgelucht voelen’

Ommekeer

‘Als onze gedachten zich verheffen, verheft de wereld zich. Dat is de opstanding van de menselijke geest. Door deze kracht kunnen we een collectief Armageddon vermijden. Er zijn er genoeg onder ons die individueel genoeg geleerd hebben en de wereld heeft op elk niveau genoeg geleden, zodat we, als we daarvoor kiezen, nu onze lichtstralen kunnen laten schijnen.’ ( Illuminata : Marianne Williamson)

De toestand van de wereld is wat het milieu betreft zorgwekkend te noemen, wat mentaliteit betreft schrijnend, en we zien daar makkelijk de tekenen van een eindtijd.

Hoe snel kruipen we, net als Jona, onder onze wonderboom om de ondergaan te gaan bekijken op een veilige afstand. Want hij is natuurlijk gered. En dat we misschien, net als Jona, boos worden dat wel zijn boom verdort, maar niet de stad verwoest wordt. Het ging niet volgens het boekje.

Wij hebben, net als Jona ,ook een preek voor de wereld, dat het moet veranderen,…onze gedachten. De terugkeer naar God. In feite is Ninevé omgekeerd, zoals Jona preekte, maar niet letterlijk,  maar tot God.

De wereld is zich aan het omkeren,…er komt iets ten einde,… er is iets begonnen.

De keus is aan ons, God heeft al gekozen toen Hij de aarde schiep; het was goed.