Buiten trekt
de wind als een dolle tussen de takken van de bomen en zal niet veel overhouden
van het tere herfstblad dat de bomen sierde. De windchime die aan de
paardekastanje hangt, klingelt in de opzwepende wind.
Het stukje
dat ik zonet las, was de zin ‘Wij willen
zien en weten’ iets wat mij opviel.
Het
verlangen om het geloof tastbaar te hebben en toepasbaar op het dagelijks leven
te ervaren, is iets wat we elkaar graag uit het hoofd praten.
‘Hoe dikwijls is dat vers ( waar twee of
drie in Mijn Naam …) niet beschouwd als een ijdel woordenspel in plaats van
ernstig genomen en waargemaakt te worden.’
Menig
natuurdocumentaire tovert op het TV scherm prachtige beelden van in het wild
levende dieren. Uren van toewijding en zeker ook een degelijke kennis over deze
dieren, leveren die kwaliteit. De juiste, vaak peperdure apparatuur wordt
gebruikt en het resultaat is er dan ook naar. Want wij willen zien. Doordat we
het zien komen we te weten hoe een diersoort leeft en zich beweegt. Het is het
zoeken en vinden, met de juiste kennis om het toe te passen.
Willen zien
en weten…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten