“Beter eerlijk dan christelijk”, hoorde ik iemand zeggen en
het trof me. Alsof eerlijk en christelijk elkaars tegenstelling zijn. En degene
die ik deze uitspraak hoorde maken was niet iemand waarvan ik deze verwachtte…Ik
begrijp het denk ik wel, want wat onder de noemer christelijk gezegd en gedaan
wordt is soms verre van eerlijk, wat overigens ook van eerlijk gezegd zou
kunnen worden, en dat christelijk ( ik ken het maar al te goed ) weerstand
oproept. Maar is het niet eerder dat dat wat onder de noemer christelijk gezegd
of gedaan wordt niet christelijk waardig is ?
Beter eerlijk dan christelijk als tegenstelling van het één t.o.v. het
andere te stellen komt me pijnlijk over. Waar die pijn zit is voor ieder
verschillend, maar de pijn heeft zijn oorzaak in het misbruik van het woord.
Eerlijk en christelijk zijn elkaar synoniemen en omhelzen elkaar, als ze elkaar
afstoten is er blijkbaar wat mis.
De nacht is een plek waar bezinning makkelijk komt. Na het lezen, schreef ik een stukje in een schrift , en zo ontstonden in het nachtelijk uur... de pareltjes
woensdag 27 februari 2013
woensdag 13 februari 2013
Stel de vraag
Van de week was er een romantische film op de televisie 'Don Juan ‘,
over een jongen die bij de psychiater zijn liefdesverhalen vertelde. Hij was
onder behandeling omdat hij zich voordeed als Don Juan , de grote
vrouwenverleider en door de arts behandelt werd voor die waanideeën. Maar niet
hij, maar de arts leefde in een wereld van waan, immers hij creëerde een wereld
van liefde en de psychiater leefde in een wereld van competitie en miste daardoor het
doel in zijn leven: de liefde.
De psychiater veranderde door de behandeling van de jongen en begon zijn eigen vrouw met nieuwe ogen te zien, door het vuur waarmee de Don Juan zich uitdrukte in de liefdesverhalen.
De vraag leefde pas toen hij haar stelde, en dat bracht twee mensen in liefde weer dichter bij elkaar.
De psychiater veranderde door de behandeling van de jongen en begon zijn eigen vrouw met nieuwe ogen te zien, door het vuur waarmee de Don Juan zich uitdrukte in de liefdesverhalen.
Een treffend
moment was in het proces van opnieuw verliefd te worden op zijn vrouw. Hij stelde
zijn vrouw een vraag over welke gedachte nu in haar leefde.
Ontroerd zei
ze hem: ‘Ik dacht dat je me het nooit zou vragen.’ En ze omhelsde elkaar.De vraag leefde pas toen hij haar stelde, en dat bracht twee mensen in liefde weer dichter bij elkaar.
Abonneren op:
Posts (Atom)