“Beter eerlijk dan christelijk”, hoorde ik iemand zeggen en
het trof me. Alsof eerlijk en christelijk elkaars tegenstelling zijn. En degene
die ik deze uitspraak hoorde maken was niet iemand waarvan ik deze verwachtte…Ik
begrijp het denk ik wel, want wat onder de noemer christelijk gezegd en gedaan
wordt is soms verre van eerlijk, wat overigens ook van eerlijk gezegd zou
kunnen worden, en dat christelijk ( ik ken het maar al te goed ) weerstand
oproept. Maar is het niet eerder dat dat wat onder de noemer christelijk gezegd
of gedaan wordt niet christelijk waardig is ?
Beter eerlijk dan christelijk als tegenstelling van het één t.o.v. het
andere te stellen komt me pijnlijk over. Waar die pijn zit is voor ieder
verschillend, maar de pijn heeft zijn oorzaak in het misbruik van het woord.
Eerlijk en christelijk zijn elkaar synoniemen en omhelzen elkaar, als ze elkaar
afstoten is er blijkbaar wat mis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten