Tijd

Naar de tijd gerekend zouden we leraren van het Woord van God moeten zijn, staat ergens in de Bijbel, ik meen in één van de brieven van Petrus.

Dat deze stelling zo gesteld wordt is duidelijk dat het tegenover gestelde aan de hand is. Dat ondanks de voorbeelden en de woorden die we uit de boeken kennen, kan de mensheid zich niet bogen op een hoog geestelijk leven.  Mooie gebouwen en indrukwekkende rituelen zijn misschien in de plaats gekomen van de oproep: ‘Weest niet alleen hoorders van het woord, maar daders.’

“Geen woorden, maar daden’, zingt het voetballied en doelt op het doel, waar de ballen in moeten.

‘De werken die Ik doe zult gij doen’, ligt niet bepaald in de werkelijkheid en de beleving van mij en ons. Maar dan toch blijft die uitnodiging open en is het nog steeds van kracht. Al die tijd wacht het, met goddelijk geduld.

 

Alchemie

De kunst uit onedele metalen een proces te vinden om er goud uit te maken. Zoals een rups een vlinder wordt, en Assepoester, de dienstmeid, met de prins op het bal danst en hem later trouwt. Zoals het lelijke jonge eendje die uiteindelijk tot een prachtige witte zwaan  uitgroeit.

De alchemie van de gedachte om uit een gewone gedachte een gouden gedachte te filteren. Een transformatie die altijd een hoger doel nastreeft. De kunst voorbij of door de dingen heen te kijken.

Een beeldhouwer sleepte met veel moeite een blok marmer over het plein en de omstanders vroegen zich af wat hij toch wilde met dat ruwe stuk marmer. Hij gaf als antwoord;: ‘In de steen zit een engel en ik ga hem eruit halen.’

Zo vonden de vrouwen ( het is 2^e Paasdag )  een graf waar de steen voor weggerold was, en bij het graf zat een engel. ‘Zoek niet de levende bij de doden, want Hij die u zoekt leeft.’

De alchemie van het Pasen; een gebroken en gekruisigd lichaam, staat op uit de dood.