“Ere zij God” het lied dat steevast bij een kerstnachtdienst
in de kerken gezongen wordt en wat ook bijna de rede is waarom ik ook deze
dienst zo graag bezoek. “Ere zij God” een heerlijk pompeus lied met weinig
woorden maar blijkbaar veel inhoud. Een tijdelijk lied, een lied voor kerst.
Bij de kerk die ik bezoek is het
gebruikelijk om dit lied staande en met opgeheven hand te zingen bij de
zin: “Ere zij God.. Ere zij God… In de hoge, in de hoge…..” en dan zakken de
handen weer als het lied verder aanvangt met de woorden: “Vrede op aarde,…in de mensen een
welbehagen…” Tijdens het zingen van dit prachtige lied bedacht ik mijn hand
niet op te steken, maar ik wachtte op een ander moment, toen het : “Ere zij
God” gedeelte gepasseerd was en de handen weer zakte, ging mijn hand omhoog bij
het “Vrede op aarde “ gedeelte. Daar stond ik dan als éénling met mijn hand
juichend in de lucht en had er een gedachte bij. Ik steek mijn hand in de lucht
bij dat gedeelte van het lied, omdat; als wij vrede op aarde voorstaan het
misschien de beste manier is om God te eren… Een verdubbelde waarde om in dat
gebaar tijdens dat gedeelte van het lied mijn hand omhoog te houden.
