PASEN

                                                                                                    1^e paasdag 2016

.

Dit jaar valt Pasen vroeg en hoe het valt hangt af van de eerste volle maan na 21 maart;  de lentedatum. Dit jaar ( 2016) was de volle maan op 22 maart, wat betekent dat de zondag die daarop volgt tot Pasen is uitgeroepen. Dat ook nog eens samenvalt met het verzetten van de wintertijd naar de zomertijd, wat sowieso in het laatste weekend van maart valt. Nu vallen deze twee samen; het verzetten van de tijd en Pasen. Dat geeft een bijzonder aspect, want in het graf werd de tijd ook verzet, van tijdelijk naar eeuwig. Van dood naar leven. De opstanding kon een feit worden door een verschuiving, van zwakte naar kracht, van ongeloof naar geloof. Het gekwelde, gemartelde en gewonde lichaam, wat daar lag, gaf geen enkele aanwijzing dat het goed zou kunnen komen. De vrouwen wilden, met olie zijn lichaam nog een zalving geven, ook al zou het zijn pijn niet meer verlichten, maar wilden hem daarmee de laatste eer bewijzen. Maar het was niet de olie die de pijn verlichtte die ochtend, het was de ontdekking van het lege graf en de ontmoeting met hem die ze als verloren hadden beschouwt. Pasen in een notendop.

De vogelgeluiden heb ik leren kennen door grammofoonplaatjes. Voor mijn verjaardag kreeg ik er vaak wel één uit de serie “Hoor de Vogels” Op de uitklapbare hoes stond een omschrijving gegeven van de vogels die te beluisteren waren op de plaat. Ik draaide die plaatjes grijs en zo raakte ik vertrouwt met de specifieke zang van de vogelsoorten. Zo had ik de nachtegaal al zo vaak beluistert op de plaat, dat toen ik hem in het veld hoorde direct kon herkennen. Van mijn grote broer kreeg ik op een dag zomaar een plaat kado. Het was zo’n  33 toeren plaatje, met op de voorkant een foto van een wielewaal bij het nest. Elk gedeelte op die plaat had een titel en het eerste gedeelte van kant 1 heeft als titel: Paasmorgen. Dit is de beschrijving die de geluiden begeleid: In de top van een den zit links een merel te zingen ( het was nog maar net dat geluid via de geluidsinstallatie in stereo werd weergegeven ) terwijl rechts, in de verte een houtduif roept. Dan weerklinken rechts vooraan de parelende toontjes van een roodborst,… Spoedig nadat van de dorpstoren vijf slagen hebben weerklonken, beginnen de paasklokken te beieren.  Met het hoesje in de hand luisterde ik naar de geluiden, terwijl ik naar de tekst staarde en wachtte op de fragmenten die er beschreven staan.
Goh, wat heb ik een mooie jeugd gehad en wat jammer dat ik het toendertijd niet zo besefte. Het plaatje kan ik niet meer draaien, omdat ik geen draaitafel meer heb, maar ik koester het met nog een paar andere dingen uit mijn jeugd, als een waardevolle schat. Pasen heeft te maken met de merel die links zit en het roodborstje dat rechts door de geluidsbox komt, de beierende klokken waarmee dat gedeelte afsloot. Het is het gevoel dat het liedje van Wim Sonneveld ook zo sterk vertolkt: “Langs het tuinpad van mijn vader.”

Heeft Pasen dan geen geestelijke waarde voor mij? Om de drommel wel! Het is voor mij dichterbij elkaar gekomen. Juist door de beleving van de natuur heb ik een dieper besef van mijn spiritualiteit. Dat alles wat je raakt, heeft blijkbaar veel met elkaar te maken. Het is één met elkaar, ik ben er één mee. En dat besef ik me als ik de merel ‘links’ hoor zingen,…het verhaal van Jezus aan het kruis, het graf en de opstanding, het is een leed dat geleden is en een vreugde die er nog steeds is. Het leven wil geleefd worden en Jezus heeft een doorgang gegeven om het nooit meer los te hoeven laten en weg te geven aan de dood. Daarom zingt een vogel vanaf Pasen ( de lente) zijn lied zo uitbundig de wereld in. En misschien vieren we daarom ook wel Pasen in de lente, omdat dan de vogels zingen.
Het is één.