Kijk goed, zegt Rafiki, kijk beter. Het is uit een scene van
De Leeuwenkoning. Simba die gevlucht is omdat zijn vader Mufasa stierf toen hij
van een klif viel, waarvan Simba dacht dat het zijn schuld was. Het was Scare
de tweede opvolger van koning Mufasa die
dit, de toen kleine Simba, wijsmaakte dat het zijn schuld was dat Mufasa van de
klif is gevallen en Simba vluchtte naar een andere plek ver weg, zodat Scare
koning zou worden. Een koning van niets die het koninkrijk liet vervallen en
zich liever met de hyena’s bezig hield dan met het rijk. Simba zou moeten terug
komen en het koningschap opeisen om het rijk te redden. Hier komt Rafiki, een
wijze baviaan in beeld, die Simba gaat opzoeken. In een ontmoeting die zo
meesterlijk wordt weergeven in de Disney versie van het verhaal, leidt Rafiki
de onzekere Simba naar de waterkant om daar te ontdekken wie hij werkelijk is.
Teleurgesteld ziet Simba enkel zijn eigen beeltenis in het water weerspiegelt,
maar Rafiki wijst hem nog eens te kijken, “ Kijk beter” zei hij en de beeltenis
van Simba vloeide over in dat van zijn vader. Toen Simba dat zag vormde in de
wolken de beeltenis van Mufasa en sprak hij zijn zoon aan vanuit die positie:
“Simba, je bent vergeten wie je bent en daarom ben je ook mij vergeten.” Een
scene die ik keer op keer weer bekeken heb, want wat voor Simba geld, is ook
voor ons van toepassing. Wij zijn vergeten wie we zijn, we hebben ons al zolang
in de weerspiegeling bekeken en onze eigen beeld als beperkend gezien. ’s
Morgens is één van de eerste dingen die je doet naar de badkamer te lopen. Daar
hangt een spiegel en je ziet je gelaat, niet op zijn best in de ochtend. De kam
moet daar wat verandering in brengen, wat koud water op je gezicht, wat je
helpt wakker te worden. Zoals we elke morgen ons gezicht zien in de spiegel, zo
begint het boek ook met de stelling dat we naar Zijn Beeld geschapen zijn. Maar
schijnbaar zijn we dat vergeten, wij zijn vergeten wie we zijn en zijn daarom
Hem vergeten. O ja, we weten er wel een verhaal bij te maken, als we
oorlogszuchtig zijn geven we God een zwaard in de hand, als we overtuigd zijn
dat God aan een stuk land de voorkeur geeft, verklaren we het heilig. Er zijn
vele karretjes waar Hij voor te spannen lijkt. Maar zolang we vergeten zijn wie
we zijn, zijn we Hem ook vergeten. Kijk goed, kijk beter. We kijken, net als in
de ochtend in de spiegel, te oppervlakkig. Als dan de damp van de douche de
spiegel doet beslaan hebben we een wazig beeld van onszelf. Kijk goed. Maak die
spiegel schoon, kijk beter.
In het bos zaten twee eekhoorns achter elkaar aan. Met het
grootste gemak rende ze de verticale stam van de boom op en neer, soms zelfs
met het koppetje naar beneden. Want een eekhoorn weet wie hij is, dat kan een
eekhoorn. Vraag hem niet te vliegen of te zwemmen, maar klimmen, kan hij als de
beste. Hij hoeft het zich niet te herinneren, hij weet het en gedraagt zich
ernaar in grote levendigheid en souplesse. De energie spat ervan af.
Zo weerspiegelt zo’n klein knaagdier wat wij telkens over het hoofd schijnen te
zien. Maar als we dan in de weerspiegeling in onze eigen ogen kijken, en we
kijken goed, we kijken beter, dan zien we ons eigen hart. Daar waar al die
overwegingen ten gunste en ongunste van onszelf zich roeren. Kijk goed, kijk
beter. “Herinner je wie je bent”, zei Mufasa tegen Simba, “je bent mijn zoon. “
Hoe treffend zijn deze woorden, wij zijn immers een kind van God, wij zijn zijn
zoon. Beelddragers van God. Ons hart moet gereset worden. De virus scan
eroverheen. Want als het doordringt wie we zijn tot op het hart niveau, dan
weerspiegelt ons wezen vanuit ons hart wie we zijn: zijn kind!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten