Herinnering

Groen fruit is aan het groeien, maar rijp fruit zit er tegen aan om te rotten. Zolang je groen bent kun je groeien en dat is het proces van het leven. Zodra de groei eruit is wordt het oud. Van de week was ik in het gebied waar we vroeger woonde. We hadden een prachtig huis in het bos, de bossen eromheen beschouwde ik ook als mijn woongebied en was er vaak te vinden. Vanmiddag waren er momenten dat ik me met het verleden omringde. Zojuist stond ik bij het grafje van mijn trouwe hond Kiko, dat ligt in de bostuin van ons oude huis. Vanaf die plek keek ik naar het huis en de tuin eromheen. Er wonen nu anderen, maar ooit was het onze plek. Het is en plek met vele herinneringen, momenten van vreugde, maar ook van teleurstelling. Het zou zo anders kunnen zijn gegaan, allemaal. We hebben daar 14 jaar gewoond en ik ben gaan lopen in het bos waar ik altijd met Kiko liep. Ik sta stil bij een oude vergroeide den, die ik toen in navolging van Franciscus van Assisi,  mijn handen op de stam legde en ook nu leg ik weer mijn handen op de stam. Het contact maken en zo stil te staan bij een andere levensvorm en bij wijze van groet het even aan te raken. Dat deed ik  bij deze speciale boom om daarmee symbolisch het besef van het leven in de bomen mij bewust te worden. Door hem nu weer op deze manier en in die intentie aan te raken, maak ik niet alleen even contact met de boom, maar ook met het verleden. Verderop zat ik even op een bankje bij het Cyriasche veld, tegen over het dierencentrum ‘De Ark ‘ en hoor de honden daar blaffen. Ooit heb ik daar gewerkt en dat is misschien wel 40 jaar geleden. Ik ben daar weg gegaan, maar wat zou het zijn geweest als ik het daar tot beheerder had gemaakt. Het verleden spoelt over me heen en maakt me weemoedig. Dat is goed, want de dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan. Ik ben veranderd, de omgeving is veranderd, maar toch nog herkenbaar. 

Er is veel fruit dat al rijp  is geraakt in de loop van de tijd. Zaak is het om ervan te genieten en de gezonde ingrediënten, je goede herinneringen, eruit op te nemen. Want ooit is het, het moment dat het fruit rijp is, laat het dan niet liggen tot het gaat rotten, maar neem het in je op. Er zitten vast weer knoppen in je die fris en groen zijn, vol levenslust, die zich kunnen voeden aan wat jij als goede herinneringen koestert. Daarom is het goed om in een oud gebied weer eens te zijn, dat fotoboek weer eens door te bladeren, dat dagboek weer eens te lezen. Het maakt je nostalgisch en weemoedig, toen ik het verhaal van Kiko weer eens nalas welde er een traan in mijn ogen op, niet dat ik verdriet had, maar om het ontroerende dat ik zo’n mooie goede hond in mijn leven mocht hebben. Ze heeft een waardige opvolger gekregen, waar ik nu goed gek mee ben. Mijn kinderen krijgen nu ook weer kinderen en het roept herinneringen op van toen zij klein waren. Verdriet en vreugde volgen elkaar op en in die balans filteren zich de goede herinneringen.