Op Netflix een documentaire bekeken, “Alive Inside: a story
of music & memory” Het gaat over wat
muziek met dementerende ouderen kan doen. Je hoeft niet in de zorg te werken om
aandacht te hebben voor zo’n onderwerp. Iedereen kent wel iemand die dementeert
of de ziekte van Alzheimer heeft. Dan Cohen wilde weten wat er gebeurde als mensen met dementie de muziek te horen kregen waarvan ze hielden en met een I-pod en een koptelefoon
liet hij hen de muziek horen en bracht deze mensen in contact met hun
lievelingsmuziek.
De 94 jarige Henry, die al die tijd met zijn hoofd op z’n borst steunde en op hoegenaamd bijna niets en niemand meer reageerde, deed zijn hoofd omhoog zodra de muziek in zijn oren klonk en begon dingen te vertellen. De handen die hij verkrampt op zijn schoot had liggen, ontspande en bewogen op het ritme van zijn muziek. De muziek opende een plek in de hersenen en wat bijna voor onmogelijk werd gehouden, reageerde hij weer. Een vrouw die onafscheidelijk van haar rollator was, liet haar rollator los en begon voorzichtig te dansen. Een nukkige sterke kerel, kreeg weer een glimlach op zijn gezicht en daarmee trokken de harde trekken uit zijn gezicht, toen hij zijn muziek te horen kreeg.
De 94 jarige Henry, die al die tijd met zijn hoofd op z’n borst steunde en op hoegenaamd bijna niets en niemand meer reageerde, deed zijn hoofd omhoog zodra de muziek in zijn oren klonk en begon dingen te vertellen. De handen die hij verkrampt op zijn schoot had liggen, ontspande en bewogen op het ritme van zijn muziek. De muziek opende een plek in de hersenen en wat bijna voor onmogelijk werd gehouden, reageerde hij weer. Een vrouw die onafscheidelijk van haar rollator was, liet haar rollator los en begon voorzichtig te dansen. Een nukkige sterke kerel, kreeg weer een glimlach op zijn gezicht en daarmee trokken de harde trekken uit zijn gezicht, toen hij zijn muziek te horen kreeg.
Kortom de documentaire liet zien wat muziek met
deze mensen doet, ook in een ver stadium van een geestesziekte, dat er toch nog
ergens een plek in de hersenen is die zich weer kan openen door muziek. Het is
ontroerend te zien hoe deze ontredderde mensen iets van hun waardigheid
hervonden door de muziek. Muziek, die door navraag bij de familie, bij de
juiste personen terechtkwam en als ze zelf eenmaal weer gingen praten, kwamen ook andere
titels op, die dan weer op de I-pod geplaatst konden worden. Ik vroeg mij af of
ik de lievelingsmuziek van mijn vrouw zou kunnen aangeven, of wat is eigenlijk
de muziek die mij ten diepste aanspreekt. Ik moest er voor beide toch even over nadenken,
voor mij is het misschien wel de Vier Jaargetijde van Vivaldi. Maar ook
Melanie, Cat Stevens, James Blunt...Louis Armstrong, met zijn “What A Wonderful World”, want dat is het, een mooie
wereld die door muziek weer wat mooier wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten