Momenten in de natuur. Een heilig ogenblik te ervaren in een ontmoeting met een dier, zoals die ochtend op mijn verjaardag dat een Wolf en ik elkaars pad kruiste. Dat samengaan, mijn verjaardag en de eerste Wolf . Het dier keek om en onze blikken kruiste elkaar en gaf me het gevoel een bijzonder moment mee te maken. Zoals Kay Polak in zijn boek een heilig moment omschreef als; “wanneer één of meerder mensen, of dieren, of dingen op een bijzondere manier bij elkaar komen.” Zoals de eerste Wolf te zien in het bos, op mijn verjaardag.
Een heilig moment is het ook als ik een steenbalans opzette en de steen op een wonderlijke wijze op één punt in balans bleef staan. Dan, als dat gebeurde, zei ik tegen de hond: Hij staat weer. Niet als een conclusie, maar als een verwondering. Het punt van balans en dat las ik ook ergens, is het punt dat de hemel de aarde raakt. Zo voelt het ook als een steen in balans komt, de éne keer staat het er zo, de andere keer moet ik ernaar zoeken, maar geen van beide beschouw ik als een verdienste, het enige wat ik doe is ervoor op te komen dagen en het laten gebeuren. Stenen boden zich ook wel eens aan. Als mijn oog viel op wat leek een kleine steen te zijn en ik het wilde oprapen, zat er onder de grond de rest van de steen, die als ik die wilde, eruit moest graven en dan een behoorlijke geschikte steen voor een steen balans vond, die weet ik hoe lang daar in de grond heeft liggen wachten en nu met me mee ging naar de volgende steenbalans. Uit de aarde gegraven en nu balancerend op een punt dat de hemel aanraakt. Het vinden van een veer vind ik ook zo’n moment, ook al zie ik daar weinig vervolg op. Ik verzamel de veren die ik op mijn pad vind uit eerbied voor de vogels die ermee kunnen vliegen. Het is een gift die je moet vinden…en aannemen.
De ontmoetingen met mensen
en dieren leveren heilige momenten op, zoals gisteren die ontmoeting met een
vrouw die vroeg of ze even bij mij op het bankje mocht komen zitten. Iets wat
de hond ook prettig vond en volop de aandacht kreeg, het gesprek met haar ging
over honden en we vertelde elkaar onze belevenissen. Een heilig moment om zo een
mens te ontmoeten en we hebben een dik
uur met elkaar gesproken. Een heilig moment en dat bankje was de plek waar het
plaatsvond. Toen ik weer verder ging en verderop een pad insloeg, draaide ik me
nog even om en we zwaaide naar elkaar. Het moment was voorbij. Heilige momenten
zijn er maar even, maar wel veelvuldig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten