In dit nachtelijk uur is het huis stilgevallen. Een stilte
waar een aanwezigheid wacht. Ik kom er om te luisteren, een moment te
verblijven in de onzichtbare aanwezigheid. Een tastbare aanwezigheid, zijn de
twee vlammen op de kaarsen die zacht bewegen bij een geringe zucht, terwijl het
kaarsvet in een niets verteerd.
Het licht valt op het kleine boekje voor me. Met mijn eigen
stem vertolk ik de woorden die in de klank een glans lijken te krijgen. Ik lees langzaam. De woorden openen zich als
druppels licht die bij me naar binnen vloeien. Iets warms trekt door mijn
borst.
Er is geen aanraking, geen geluid. Enkel een ritme dat van binnenuit mijn
aandacht meeneemt. Zacht en gelijkmatig, alsof het me herinnert aan iets wat ik
diep van binnen weet, en er met elke
hartenklop het levensbloed door mijn leven pompt.
Mijn pen raakt het papier. Woorden komen moeiteloos, alsof
ze op me wachtte. Het licht beweegt mee in de inkt en zoekt zich een weg naar
buiten. Er gebeurt iets, een snaar wordt geraakt. De snaar die de ziel beroert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten