Organen

 Het is stil in mijn hoofd. Wat ik gelezen heb, opent  een deur naar een ruimte zonder muren. De sterren fonkelen als mijn gedachten, ver weg buiten bereik.

In het boek gaat het over de organen, het hart, de longen, de lever en de nieren. Organen die zonder mijn bemoeienis functioneren.

 Mijn gedachten maken een omweg naar de deur, of die wel op slot is gedraaid, toen we gingen slapen?  Het neemt me in beslag en ik kan beter even controleren. De deur klikt in het slot en ik ga weer naar boven.  De deuren op slot, een gewoonte of een angst?  We sluiten ons op als we gaan slapen.

 Als ik weer naar boven ga ontsteek ik de kaarsen weer opnieuw. Het voelt alsof dit moment verstoord is, maar ga toch verder… Mijn hart zoekt verder. Het hart, zo lees ik, is helder als zuiver kwarts.  Dat iets weerspiegelt waar ik woorden voor zoek.  Een  vuur om miljoenen zonnen in vlam te kunnen zetten. Toch zijn er weinigen die deze kracht van het hart willen leren kennen.

 De longen in het ritme van de ademhaling zijn als vleugels, die hoewel ze niet kunnen vliegen, je over de zee van het leven tillen. In het licht dat rondgaat in de organen huist de geestelijke kracht van mijn lichaam.  De organen ademen zonder haast hun eigen wijsheid, waar het licht van binnenuit komt.