Boeken hebben een lading die mij kan overkomen. Nog voor ik het boek open, raakt het iets in mij. Een geur, een trilling van de omslag, een stille lokroep. Een nieuw boek ruikt naar begin, een oud boek naar de schaduwen van het verleden.
De letters zijn
hetzelfde, dezelfde vormen in velerlei combinaties. Het opent werelden die in mij een bestaan vinden.
Letters liggen als zaden in het donker. Engelen in rust. Hun vleugelen gevouwen
rondom de woorden, wachten tussen de bladzijden tot ik ze aanraak en tot leven
lees.
Een boek kan jaren zwijgen in een kast. Enkel is de rug met
titel zichtbaar. Sommige boeken roepen je nooit. Er zijn er die je beter niet
kan binnenlaten. Niet elk boek is voor mij. Niet elk boek mag in mijn binnenste
landen. Woorden kunnen helen. Woorden
kunnen misleiden. Het verschil is dun.
Een boek vraagt tijd, mijn innerlijke tijd. Ik moet er rijp voor
zijn. De energie van een boek zoekt de mijne en pas dan kan het verhaal
beginnen.
Een boek bezit je
niet, je leent het van de schrijver. Het kan mij raken, zoals ik een vogel hoor
zingen; het lied is niet van mij. En de vogel evenmin. Maar het opent iets in mij. Ja,
boeken zijn als vogels, ik sta erbij stil om te luisteren of ik loop eraan
voorbij.
Soms, onverwacht ontmoet ik een boek dat mij kiest. Het
opent iets dat ik al lang verlangde, dat ik nog niet eerder had gevoeld. Alsof iets
wist dat onze wegen zouden samenkomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten