De tijd stroomt als bloed door de aderen, om voeding te geven aan het leven zelf.
Adem dat door de longen reist, kloppen
van het hart, gedachten in het hoofd. Het ritme van wat was en het spoor waar
ik ben geweest.
Het spoor
leidt door de nacht, het oord van gedroomde dromen. De droom waar ik de acteur
ben van mijzelf, of zijn het de goden die in mijn droom dromen dat zij mens
zijn en hun zwakheden uitleven?
Ik vind het
moeilijk te begrijpen om met mijn
innerlijk vermogen dat te kunnen doorzien. Het is nog zo weinig
ontwikkeld dat ik de helderheid van sommige openbaringen aanzie, alsof het
duisternis is.
Mijn smaak
en mijn voorkeuren zijn bepalend voor wie ik ben en hoe de tijd mij ruimte
geeft om dat te ervaren.
Proef het
leven, en door te proeven leer ik mijn smaak kennen, en de herinnering eraan
doet verlangen naar het volgende moment.
Om dat wat je als smaak hebt ontwikkeld weer eens te proeven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten